Resmî Gazete’de 25 Şubat 2020 tarihinde yayınlanan 7222 sayılı “Bankacılık Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un” 10. maddesi ile 5411 sayılı Bankacılık Kanun’unda KVK Hukuku düzenlemelerini de oldukça yakından ilgilendiren bir değişiklik yapılmıştır. Değişikliğin gerekçe metninde amacın uygulamada karşılaşılan zorlukları aşmak olduğunu okusak da bunun yeni soru ve sorunlara, hatta bazı boşluklara sebep olacağına dair riskler taşıdığı görüşündeyiz. Kanun koyucunun kendi düzenlemelerine karşı güvenini yitirmesi sonucu “açık rıza” ve “aydınlatma yükümlülüğü” işlevlerini yitirme riskini taşımakta, kanunun güvenilirliği sarsılmaktadır. Rıza metinlerinin işlevini yitirdiğinin kabul edilerek, etrafından dolanan ek prosedürler yaratılması aynı sorunları tekrar tekrar doğurma riski taşımaktadır. Sır hali hazırda içtihatlarda ve uygulamada müşteriyi koruyacak şekilde yorumlanan bilgiler olduğu halde, düzenlemedeki tanımındaki ve istisnalarındaki değişiklikler kurumların bu kanunları dolanması için yeni imkanlar yaratma riski içermektedir. Zira, bankaların hangi bilgileri sır olarak kabul etmeyip paylaşabilecekleri, sır olsalar dahi bunları kanunen kimlerle paylaşabilecekleri ile ilgili eklemeler uygulamada sorunlara sebep olabilecek boşluklar içermektedir.